Даниялик гала итлар Расулни қилди мазах,
Дунёнинг аксар қисми бу ишдан бўлди фарах.
Жахон шу иши ила ўзини этмишдир фош,
Мўминлар саййиддига отиб тоифий бир тош. Тоиф ахли бир замон пайғамбарни қувганди,
Ортга қайтган набийнинг юзин қонга ювганди.
Шунда малоикалар тамом ғазабга тўлмиш
Сўнг бугунги ҳолатга ибратли дуо бўлмиш;
«Тоиф аҳлидан битта мусулмоннинг чиқиши,
Тоиф ҳалок бўлгандан кўра минг бора яхши.»
Уларнинг наслидан бир мўмин туғилса агар,
Унут бўлгуси эди, бу майда сафсаталар.
Тоиф кегин дунёга олимлар бермиш қатор,
Дуога йўғрилган ишқ бўлганида шашқатор.
Бугун Расулуллоҳни мазах қилаётганлар,
Тоиф аҳли сингари тарифланармиканлар.
Улар Расулуллоҳни билмадилар, демаклик
Мусулмон умматига булармикан эркаклик.
Йўқ дўстлар бу ҳолатни ўхшатиш мумкин эмас,
Улар Расулулллохни билган бир туда мараз.
Улар атайин бу кун умматни айлаб хуноб,
Розидир Каъбани ҳам буткул қилсалар хароб.
Улар яҳуд қавмига устоз бўлган лаъинлар,
Тоза инсон наслига асли улар хоинлар.
Шу бугун хитобимиз тинглаган соф фитратга,
Шарт эрур ушбуларни этказиши умматга.
Кимки Расуллоҳга тош отаётганларни,
Оқлаб берса ўзи ҳам суккандир пайғамбарни.
Ким Абдуллоҳ ўғлини яхши кўрса чинакам,
Хоин қавмга нафратда яшагайдир ҳар бир дам.
Қалби қора маразни оқлаганлар беҳуда,
Не бўларин ўйласин ҳавзи Кавсар олдида.
Расулуллоҳ умматим демаслигин ўйласин,
Агар мўмин бўлсалар шуни ўйлаб сўйласин.
Шайтоннинг ҳийласига учиб қолмасдан бурун,
Узларини тўғирлаб олсинлар улар бугун.
Ҳаққий мўмин қалбида пайғамбарни барчадан,
Устун қўймагунича мўмин эмасдур чиндан.
Шу бугун дўстлар қўлни очиблар Қибла томон,
Сурайлик скандинав бўлмоғин буткул вайрон.
Расулуллоҳни чизган қўллари қиёматда,
Яралганига бўлсин пушмонлигу ҳасратда.
Аллоҳим Ўзинг бизни холис этиб сайлагин,
Нусратинг бериб бизни кучли уммат айлагин.
Ҳеч бўлмаса охирги Расулинг шаъни учун,
Бошни кундага қўйиб, бўла олайлик устун.
Хайрулла Ҳамидов (Аллоҳ Ўзи омонлик берсин)
© 
